قوله : اذا اتّصف بها : ضمير به صدقه راجع است . قوله : جلالها و قلائدها : كلمه [ جلال ] بضم جيم مقصود لباسهائى است كه روى بدن حيوان قرار مىدهند و ضمير در آن و قلائد به اضحيه راجع است . قوله : تأسيا بالنبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : زيرا در روايتى چنين وارد است كه حضرتش صلّى اللّه عليه و آله و سلم از اشياء نامبرده به ذابح اعطاء نفرمودند . روايت مزبور را مرحوم صاحب وسائل در ج 10 ص 151 به اين شرح نقل نموده : محمد بن الحسن باسنادش از موسى بن القاسم از صفوان بن يحيى از معاوية بن عمار از ابى عبد اللّه عليه السلام قال : ذبح رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلم ( الى ان قال ) : و لم يعط الجزارين من جلالها و لا من قلائدها و لا من جلودها و لكن تصدق به . قوله : و كذا يكره بيعها و شبهه : ضمير در [ بيعها ] به جلود راجع است و در [ شبهه ] به بيع . قوله : جعله مصلى : ضمير به [ جلد ] عائد است . قوله : ينتفع به : ضمير در [ به ] به جلد راجع است و احتمالا به مصلّى ممكن است عود كند . متن : و أما الحلق فيتخير بينه و بين التقصير ، و الحلق أفضل الفردين الواجبين تخييرا خصوصا للملبد شعره و تلبيده هو أن يأخذ عسلا و صمغا و يجعله في رأسه ، لئلا